Ёсьць такія словы, якія зьмяняюць сьвет. Ёсьць такія словы, якія могуць надаць людзям натхненьне й надзею, веру й салідарнасьць. Гэта словы, якія слухаюць мільёны людзей. Словы ўсеагульныя, ключавыя словы. Словы, якія будуць заўсёды актуальнымі й застануцца ў нашай агульнай памяці.
Ёсьць такое пакаленьне. Пакаленьне людзей, якім выпала жыць у час, калі Славянін узначаліў Сьвяты Прэстол. Пакаленьне, якое выхавана на яго вучэньні. Пакаленьне, адноўленае ягонымі словамі.
Гэта мы, людзі гэтай эпохі, павінны ўзяць на сябе адказнасьць за гэтыя словы, за гэтае навучэньне і данесьці ўсё гэта да будучых пакаленьняў. Гэта мы, нашым жыцьцём і нашымі ўчынкамі мусім паказаць, што мы былі годны слухаць іх.

"Адкрыце дзьверы да Хрыстуса! У імя шанаваньня правоў чалавека, у імя свабоды, роўнасьці, братэрства, у імя салідарнасьці й любові адзін да аднаго, кажу Вам: ня бойцеся! Адкрыце дзьверы да Хрыстуса!" (Ян Павал ІІ)

Яшчэ доўга ісці да сапраўднага аб’яднання еўрапейскага кантыненту. Не будзе адзінай Еўропы, пакуль не будзе ў ёй адзінства духу.

І таму дазвольце перад тым, як паеду, я пагляджу яшчэ адсюль на Кракаў, на той Кракаў, у якім кожны камень і кожная цэгла мне дарагія – і пагляджу адсюль на Польшчу…